Food Back

Er staan 14 bakringen klaar om gevuld te worden met kleine stukjes vlees.

Eerste laagje is gekookte knolselderij, dan wat vlees, weer knolselderij, weer wat vlees en dan weer knolselderij, met daarop een lekkere vette saus. Een vleestaartje als het ware. Er staan twee ‘koks’ bij, waarvan één met de pan met stukjes vlees. De ene zonder pan zegt “ik zou de inhoud van de pan al in tweeën delen, dan kom je bij het verdelen over de ringen beter uit”. De ander zegt “dat doe ik nooit”. De man met de pan start zijn verdeelactie en komt uiteindelijk niet goed uit, voor twee ringen heeft hij te weinig.  “zie je wel” zegt de één. Waarop de ander met zijn vingers wat vlees uit de eerder gevulde ringen pulkt en zo toch tot een goede verdeling komt. Beetje extra werk.  “opgelost” meent hij.

Zo zijn er denk ik dagdagelijks wel mensen die ons goedbedoelde en ook vaak ongevraagde adviezen geven. Die adviezen zouden best wel eens goed kunnen zijn, waardoor wij niet direct een groot probleem oplossen en toch wel beter om kunnen gaan met het verdelen van tijd en energie.  Alle kleine beetjes helpen.  En dan tóch niet doen.  Hoe komt dat toch?

Hebben wij dan écht niet in de gaten dat onze eigen – wijsheid ons soms enorm kan remmen. Oude valkuilen en drempels blijven dan bestaan. Stel dat je die zou kunnen ‘slechten’, je lost er wellicht niet echt grote problemen mee op en toch, al zou het er maar voor zorgen dat je beter met je tijd en energie omgaat. Of gewoon lekker doorpulken en goede foodback naast je neerleggen, eigen-wijsheid, eigen keuze.

Categories: Blog